Untitled Document

และยังได้ช่วยกันจัดสร้าง พิพิธภัณฑ์บ้านก้อดสวรรค์ทันใจ จัดแสดงนิทรรศการความรู้ที่เชื่อมโยงกับ แหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์

ในปีพ.ศ.๒๕๔๘ แหล่งโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์บนดอยภูซางถูกแปรรูปให้เปลี่ยนไป ไม่ใช่ฝีมือชาวบ้านนะครับ ส่วนสภาพที่เหลืออยู่ของแหล่งโบราณคดี มีภาพมาให้ดูครับ

ชุมชนบ้านก้อดสวรรค์ เป็นชุมชนตั้งใหม่อยู่ในบริเวณใกล้ดอยภูซาง หลังจากได้เข้าร่วมกิจกรรม กระบวนการโบราณคดี ชาวบ้านก้อดสวรรค์ และ ชุมชนใกล้เคียงที่เคยไปสำรวจบริเวณดอยภูซาง ได้ช่วยกันถางหญ้าสร้างทางเดินขึ้นไปชมแหล่งโบราณคดี และธรรมชาติบนดอย เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายแก่แหล่งฯ รวมทั้งทรัพยากรธรรมชาติอื่นๆบนดอยภูซาง

จัดให้มีพิธีกรรม บวชดอย เพื่อทำความตกลงร่วมกัน ที่จะดูแลรักษา แหล่งโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ และ ทรัพยากรธรรมชาติอื่นๆ

ผลจากการวิจัยที่เสร็จสิ้นในปี ๒๕๔๗ พบว่า .. ชาวบ้านและคนที่มีส่วนร่วมในกระบวนการวิจัย มีความตระหนักในคุณค่า ความสำคัญของทรัพยากรโบราณคดีและวัฒนธรรม ที่มีอยู่ในชุมชน มีความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วมกัน มีความรู้เรื่องแหล่งโบราณคดีและ ทรัพยากรวัฒนธรรมอื่นๆ มากขึ้น

เกิดความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น เกิดทักษะในการจัดการและใช้ประโยชน์ จากทรัพยากรดังกล่าว และจะได้พัฒนาชุมชน ในลักษณะที่เน้นการพึ่งพาตนเอง และ ช่วยเหลือเกื้อกูลชุมชนอื่นได้

การขุดค้นเตาเผาโบราณที่พะเยาในปีพ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นเรื่องที่ไม่ได้คาดหมาย เมื่ออาจารย์ปัทมา สมิตะศิริ จากมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสนเทศพะเยา เชิญไปพูดเรื่องโบราณคดีชุมชน และการขุดค้นเตาโบราณที่บ้านสวกให้ชาวบ้านจากชุมชนเวียงบัวฟัง เนื่องจากชาวบ้านเวียงบัวกลุ่มหนึ่งได้ไปดูงานการจัดการ พิพิธภัณฑ์เตาโบราณ บ้านจ่ามนัส พิพิธภัณฑ์ที่วัดนาซาว จังหวัดน่านแล้วสนใจ อยากจะพัฒนาแหล่งเตาโบราณที่บ้านเวียงบัวบ้าง

การศึกษาที่ไม่สมบูรณ์แบบ คือ การศึกษาที่ให้แต่ความรู้ทางหนังสือ กับให้แต่ความรู้ทางอาชีพ ขาดความรู้ทางธรรมะ เพื่อการเป็นมนุษย์อย่างถูกต้อง....พุทธทาส อินทปัญโญ

การขุดค้นศึกษาแบบโบราณคดีชุมชนที่บ้านเวียงบัว จ.พะเยา จึงเกิดขึ้นอีกในเดือนมีนาคม - เมษายน ปีพ.ศ. ๒๕๔๘ โชคดีมาก ที่ผมและนักศึกษาฝึกงานพัฒนาชุมชน ได้พบครอบครัวเจ้าของที่ดินที่ตั้งของเตาเผาโบราณ คือ 'พ่อจัน' คุณจันทร์ เฉพาะธรรม และ 'พ่ออุ๊ยแต๋ง' คุณแต๋ง เครือวัลย์ ที่ยึดแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง เสียสละและมีน้ำใจเหมือนกับครอบครัวของจ่ามนัส ที่จังหวัดน่าน จึงทำให้งานสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ชาวบ้านได้ช่วยกันจัดการดูแลทำความสะอาดเตาเผาโบราณ จัดเป็น พิพิธภัณฑ์ประจำหลุมขุดค้น (site museum)และได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดี่โดยท่านเจ้าของที่ดิน

นอกจากนั้นเศษผลิตภัณฑ์ภาชนะโบราณแตกหักที่พบในการขุดค้น ซึ่งก็คือ โบราณวัตถุ ก็มีลวดลายที่มีความโดดเด่น แตกต่างจากแหล่งเตาอื่นๆในประเทศไทย