


อาคารสถานที่ สิ่งก่อสร้างใหญ่โต ที่เริ่มจากงบประมาณมหาศาล อาจกลายเป็นภาระที่เกินกำลังของชุมชนหรือเจ้าของที่ดินส่วนบุคคล ในการดูแลต่อไปด้วยตนเองในภายหลัง และ การเร่งสร้างเม็ดเงิน อย่างรวดเร็ว ทำให้วัตถุเงินทองยิ่งมีค่าเข้มแข็งมากกว่าจิตใจ โบราณคดีชุมชน อยากจะให้เกิดการพัฒนาคน พัฒนาจิตใจ ( Honouring spirit instead of material ) ภูมิใจพอใจในอัตภาพที่ตนมี ส่วนการดูแลรักษาแหล่งทรัพยากรจะยาวนานไปได้แค่ไหนต่อไป คงขึ้นกับความเข้มแข็งของคนในชุมชน รวมทั้งความเข้าใจ ความเห็นใจจากคนทั่วไป ว่าแนวทางการปฎิบัตและการดูแลรักษาจำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องเดินตามแนวทางของเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อต่อสู้กับแนวทางทุนนิยม วัตถุนิยมที่อาจทำให้พิพิธภัณฑ์ชุมชนเล็กๆแต่ละแห่งที่เกิดขึ้นนี้ล่มสลายลง กลายเป็นภาระของชุมชนหรือเจ้าของที่ดินต่อไป
ในความเห็นของผม การจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม น่าจะเป็นกระบวนการพัฒนาคน ทุกคนที่มีส่วนร่วมพัฒนาตน พัฒนาชุมชน และ พัฒนาทรัพยากรไปด้วยพร้อมกัน ผลได้ของการจัดการควรจะก่อให้เกิดความเข้มแข็ง ต่อทุกคนที่มีส่วนร่วมในกระบวนการ และทำให้ทรัพยากรดำรงอยู่อย่างเป็นประโยชน์ ยาวนานที่สุดเท่าที่ควรจะเป็น ...